عبدالمجید ارفعی (زاده ۹ شهریور ۱۳۱۸ در اِوَز) پژوهشگر و متخصص زبانهای باستانی اکدی و ایلامی، ایلامشناس و از آخرین بازماندگان مترجم خط میخی ایلامی در جهان و از مهمترین کتیبهخوانان ایرانی است و برخی از لوحهای گلی تخت جمشید با تلاش وی ترجمه شدهاست. اضافه بر این وی از دانش وسیعی درباره تاریخ و فرهنگ میان رودان (بین النهرین) باستان برخوردار است.
وی پس از اخذ دانشنامه لیسانس زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران، در مهرماه سال ۱۳۴۴ به آمریکا رفت. بنا بر پیشنهاد و توصیه پرویز ناتل خانلری و استقبال استاد پور داوود دو سال به آموزش مقدمات اکدی پرداخت و پس از آن به مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو رفت و تا هشت سال زیر نظر ریچارد هلک، از مشهورترین استادان خط و زبان ایلامی، به یادگیری زبان ایلامی و اکدی مشغول شد. در همان زمان با گلنوشتههای ایلامی و کتیبههای تخت جمشید که به امانت نزد دانشگاه شیکاگو بود و ریچارد هلک در حال بررسی، خواندن و ترجمه آنها بودهاست، آشنا شد. ارفعی در تیر ماه ۱۳۵۳ خورشیدی از رساله دکترای خود با عنوان «زمینههای جغرافیایی فارس بر اساس گلنوشتههای تخت جمشید» دفاع کرد و با مدرک دکترا به تهران بازگشت. سپس نزد پرویز ناتل خانلری رفت و در فرهنگستان ادب و هنر ایران به همکاری پرداخت.
تدریس زبان پهلوی در انجمن فرهنگی ایران باستان (تهران 1343-1342)، همکاری با شادروان استاد پورداوود در تصحیح کتاب آناهیتا (تهران 1342)، همکاری با شادروان دکتر صفا در گردآوری مطالب جلد سوم تاریخ ادبیات ایران (تهران 1341-1342)، همکاری با شادروان دکتر بهرام فره وشی در تدوین فرهنگ پهلوی ایشان (1342)، پژوهشگر و مسؤول بخش زبانهاي باستاني غير ايراني در فرهنگستان ادب و هنر ايران ( 1353 تا 1357)، پژوهشگر، بنيانگذار و مسؤول تالار كتيبههاي موزه ملي ايران (سالهاي 1377 تا 1381)، تدریس متنهای تاریخی ایلام در دانشگاه تهران ( دوره کتری تاریخ)، خوانش و ترجمة دو زبانة 164 گِل نبشتة باروی تخت جمشید در موزة ملّی (81-1379)، خواندن و حرف نویسی 46 گِل نبشتههای خزانه تخت جمشید موجود در تخت جمشید (84-1383) و شناسایی و ساماندهی آجر نبشتههای موجود در قلعه باستانشناسی شوش (86-1383و 94-1393) از جمله فعالیتهای ایشان میباشد.
