صادق ملک شهمیرزادی (زاده ۱ آذر ۱۳۱۹ در شهمیرزاد – درگذشته ۲۱ مهر ۱۳۹۹ در تهران) از باستانشناسان بهنام ایرانی بود که در مدیریت کاوشهای تپه سیلک نقش مهمی داشت.
صادق ملک شهمیرزادی تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی در رشته باستانشناسی در دانشگاه تهران به پایان رساند. وی با عزیمت به آمریکا موفق به گرفتن کارشناسی ارشد در گرایش باستانشناسی ایران پیش از تاریخ و میانرودان از مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو شد. او دکترای انسانشناسی خود را نیز با گرایش پیشاتاریخ از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد.
ملک شهمیرزادی سرپرستی کاوشهای بسیاری در محوطههای سگزآباد، زاغه، پوئینک ورامین، آقتپه استان گلستان را برعهده داشت. بعد از بازنشستگی، در سال ۱۳۸۰ از سوی سازمان میراث فرهنگی کشور، مأمور کاوش در سیلک به مدت ۵ سال (تا سال ۱۳۸۵) شد و مهمترین دستاورد او در این کاوشها، کشف زیگورات (نیایشگاه) سیلک است. محوطهای که رومن گیرشمن موفق به کشف آن نشده بود.
از جمله نوشتههای موفق ملک، کتاب ایران در پیش از تاریخ: باستانشناسی ایران از آغاز تا سپیدهدم شهرنشینی و همچنین واژهنامه باستانشناسی است که از منابع رشته باستانشناسی در دانشگاههای ایران محسوب میشوند. آخرین کتاب او درباره فرهنگ کاسپیها از سوی موزه ملی ایران و پژوهشگاه میراث فرهنگی منتشر شد.
